103 : چنگال های غضبناکش را بر دیوار فشار میدهد نمیخواهد سقوط کند ، جایی که قرار است بیوفتدنه دریایی وجود دارد و نه درختی که او را مصون دارد! چه میتوان کرد؟ کسی نیست! اگر هم کسی باشد نمیتوان اعتماد کرد چنگال رها کردن به امید یک نفر؟! آرام آرام سقوط میکند.... گریز و گزیری نیست! و پرت می شود... تکه تکه

و من مانده ام چه کسی گریه را به من آموخت . . .

هر تولد آغاز مرگی دیگر است . . .

جملات آخرین نفس های خود را میکشند و چشمانشان را بر روی من می بندند....

107 : هر لبخند مولد یک گریه است این چرخه تکرار میشودو در آخر این بار خنثی میشود و اصطلاحا شما به صورت جسمی میمیرید! + چهارشنبه بیستم بهمن ۱۳۹۵ 0:0 | سورنا |

خوشبختی اولین صفات اکتسابی است که ارثی می شود.

به سلامتی پسر بچه ای که توی کمد قایم شد شب شد ولی کسی یادش نکرد...